Związek Polskich Artystów Plastyków

Rafał Radwański
Bezbłędny rycerz kaligrafii - fragment

W przypadku Piotra Kowalskiego fizyczna strona kaligrafii zakorzeniona jest bezpośrednio w świecie ducha. Można odnieść wrażenie, że to nie tylko technika pozwalająca na utrwalanie myśli, ale także, a może przede wszystkim, sposób na życie. W interpretacji Piotra Kowalskiego mariaż plastyki i słowa zyskuje oryginalny charakter. To zdecydowanie nie jest „małżeństwo z rozsądku”, ale trwały, dojrzały związek. Autentyczność tej pasji sprawiła, że do chwili obecnej nie ma w pracach Piotra Kowalskiego rutyny niszczącej artystyczną witalność. Plastyczna aktywność gdańskiego kaligrafa stanowi biegunowe przeciwieństwo postawy odtwórczej. Za każdym razem forma stanowi tu perfekcyjne odzwierciedlenie twórczego zamysłu.

Można odnieść wrażenie, że Piotrowi Kowalskiemu bliska jest myśl, że piękne jest to, od czego nic nie można odjąć, i to, do czego nic nie można dodać. Imponować może formalna różnorodność tych kaligraficznych podróży po rozmaitych kulturach, definiowanych przecież także poprzez charakter pisma. To nie tylko wirtuozerskie zaprezentowanie wachlarza możliwości ale przede wszystkim danie świadectwa oryginalnej postawie życiowej i artystycznej; postawie niestrudzonego odkrywcy. Dla Piotra Kowalskiego istotnymi źródłami inspiracji są dokonania zarówno współczesnych mistrzów kaligrafii, takich jak Hermann Zapf czy John Stevens, jak i dawniejszych, by wymienić tylko George’a Bickhama i Jana van de Velde.

Piotr Kowalski, Hymn o miłosci, kaligrafia, 2016

Dofinansowano z Programu Czasopisma MKiDN