Związek Polskich Artystów Plastyków

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
Start Wystawy Prof. Stanisław Wejman laureatem Nagrody im. Witolda Wojtkiewicza

Prof. Stanisław Wejman laureatem Nagrody im. Witolda Wojtkiewicza

Email Drukuj PDF

SWADA GRAFICZNEJ OPOWIEŚCI

Nagroda im. Witolda Wojtkiewicza dla Stanisława Wejmana

Kolejnym, czternastym laureatem Nagrody im. Witolda Wojtkiewicza, przyznawanej przez Związek Polskich Artystów Plastyków Okręg Krakowski, został Stanisław Wejman, znakomity grafik i profesor krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, syn Mieczysława Wejmana mającego niezwykłe zasługi dla rozwoju grafiki warsztatowej w Polsce, w drugiej połowie XX wieku.

Nagrodzona wystawa odbyła się w Jan Fejkiel Gallery jesienią 2013 roku i została przez autora zatytułowana z metaforycznym i jakby nieco groteskowym nastawieniem, a mianowicie: Sentymentalny plac budowy. Tytułowa grafika, „lokomotywa” tej wystawy, była realizowana przez ponad 20 lat w różnych wariantach i stanach koherencji stawiając autorowi, rozciągnięty w czasie, pewien problematyczny opór. Pozostała część wystawy to kalejdoskop małoformatowych grafik, w których Stanisław Wejman potwierdza swoje warsztatowe mistrzostwo i wyjątkową dyspozycje swobodnego kreowania czego tylko sobie dusza w nim zapragnie. Jest tu wiele błahych i swojskich scenek, ale także są motywy bardziej poważne, klasyczne czy okolicznościowe, opowiedziane smacznym graficznym językiem. Stanisław Wejman wypowiada się ze swobodą i polotem nie uznającym żadnych doktrynalnych ograniczeń, aczkolwiek rytuje lub trawi matryce bardzo spójne stylistycznie i z wierną sobie konsekwencją. Na ogół są to czarno-białe lub kolorowe akwaforty lub akwatinty… Było też, w obrębie tej wystawy, nawiązanie, kolejnymi i nowszymi propozycjami, do znakomitego cyklu graficznego artysty zat. Dynia…

Już w roku 2004 prezentowana, także w galerii Jana Fejkla, wystawa Stanisława Wejmana zat. Dynia kandydowała do Nagrody im. Witolda Wojtkiewicza. Byłem wtedy zachwycony, obok wielości wariantów, przemyconym na tej ekspozycji jakby przy okazji, dydaktycznym przesłaniem, ale przede wszystkim bogactwem rozwiązań formalnych i rodzajem odkrywania nowej, wyrazowej dramaturgii. Ileż możliwości rozwiązań formalnych kryje w sobie jeden motyw, motyw owalu zbliżonego kształtem do dyni, planety, ciała niebieskiego, bryły głowy, tarczy, unoszącej się nieregularnej kuli, i tak dalej! Ile można powiedzieć w graficznym języku mówiąc niby o tym samym, ale zawsze inaczej, wręcz zupełnie inaczej, od delikatnych i wysublimowanych sformułowań po te mocno drastyczne i ciężkiego kalibru, nie wykluczając groteskowej przewrotności i zdystansowanego balansowania wobec spraw nawet druzgocąco depresyjnych i ostatecznych w życiowym rozrachunku…

Język graficzny grafik Stanisława Wejmana jest dosadny i nie rzadko ostry, deformujący, ale używany z polotem i mistrzowską swobodą, z niezwykłą swadą plastycznego „mówcy”, który włada (fechtuje) rylcem graficznym niczym szpadą. Od dziesiątków lat obserwuję różnego rodzaju poszukiwania graficzne i podróże wyobraźni Stanisława Wejmana. Przysłuchuję się z uwagą temu, co mówi, czasami dosadnie, a czasami z właściwym sobie dystansem i ironią. Zdumiewa mnie fakt, iż wcale nie trzeba patosu, doniosłości i światopoglądowej agresji, aby mówić w sztuce (i wokół niej) o sprawach ważnych i tych, które nastrajają absurdalne i destrukcyjne zagubienie w świecie czymś przyjemnie ludzkim i bliskim w bezpośrednim porozumieniu i odbiorze. Z pozoru oniryczne i jakby pasywne funkcjonowanie w świecie, pozwala artyście nosić ciągle z sobą ten kapryśny i łatwo zanikający świat, i to skupienie, które potrzebne jest do twórczego działania. Te zrodzone z życiowego doświadczenia orbity wyobraźni i osobliwe klimaty, które z impetem powodują jednym artystą, nie są i nie mogą budować ulotnego fundamentu innemu twórcy, temu, który zarysowuje swoje scenki, przedmioty, obiekty i ludzkie postacie z panoramicznego rozproszenia i mgły. Stanisław Wejman jest pewnego rodzaju ekwilibrystą warsztatu graficznego, a jednocześnie człowiekiem, który chroni istotę swego człowieczeństwa i przeciwstawia się presji doktrynalnego oddziaływania twórczości artystycznej. Przebywanie z nim i rozmowy bywają niezwykle ekscytujące i dowcipne, ale również, w efektowny sposób, refleksyjne i optymistyczne…

Oglądając nie tak dawno w pracowni artysty setki prac graficznych z różnych okresów twórczości byłem zdumiony tym, że wszystko, za co podziwiamy Stanisława Wejmana, nie rodzi się gotowe i perfekcyjne. Stanisław Wejman zastanawia się, prowokuje, szkicuje, pobudza się do działania rysując czy malując spontanicznie coś, co chce sobie uświadomić, a może jednocześnie coś, co chce zarejestrować jako uderzający fakt lub problem. Nie ma to od razu tego ostatecznego dopracowania, jakie - całą intrygą gry z formą i drgającą spontanicznością - posiada wiele jego „doszlifowanych” grafik. Tu stan tworzenia, z chaosu świata i z absurdu życia, spotyka się ze stałym dążeniem do intuicyjnego szukania i niejako regulowania formy, do znalezienia stanu równowagi pomiędzy tym, co znaczeniowo mówimy i przedstawiamy, a tym językiem plastycznym, jakiego do tego „przedstawiania” używamy. Ciągle świeżo postrzegane lub regenerowane bycie w nieustannym zderzaniu, odkrywaniu i zadziwianiu się światem – to bycie artystą bez możliwości wyboru, aby być na swojej drodze tylko racjonalnym i rozważnym człowiekiem. Stanisław Wejman odkrywa dla nas magię wielkiej sztuki, która nie znosi kompromisów i zawsze jest z tym artystą, u którego trudno rozdzielić to, co nazywa się (odważnie i z polotem!) wykreowaną wizją człowieka i świata, od tego, co (zachowawczo!) nazywamy bezwzględnym ograniczeniem wynikającym z realnego, empirycznego doświadczenia…

Kraków, sierpień 2014

Stanisław Tabisz

Dynia 507 akwaforta 27x305 cm 2014

NAGRODA IM. WITOLDA WOJTKIEWICZA

Nagroda im. Witolda Wojtkiewicza przyznawana jest przez Zarząd Związku Polskich Artystów Plastyków Okręgu Krakowskiego, polskiemu artyście za najlepszą wystawę malarstwa, rysunku lub grafiki, jaka odbyła się w Krakowie w trakcie trwania kolejnej jej edycji. Nagrodę przyznaje specjalnie powołane Jury, w skład którego wchodzą historycy i krytycy sztuki, dziennikarze piszący recenzje z wystaw, artyści o uznanym dorobku i autorytecie, prezes ZPAP OK, przewodniczący Rady Artystycznej ZPAP OK oraz laureat poprzedniej edycji Nagrody. Formą Nagrody jest zorganizowanie Laureatowi indywidualnej wystawy w Galerii Pryzmat, opracowanie i druk monografii oraz okolicznościowy medal.

Dotychczasowi laureaci Nagrody to artyści o ogromnym dorobku, wybitne indywidualności twórcze: prof. Janina Kraupe (1996), prof. Zbysław Marek Maciejewski (1998), prof. Jerzy Nowosielski (1999), Eugeniusz Mucha (2000), Jacek Sroka (2001), prof. Jan Pamuła (2003), prof. Stefan Gierowski (2004), Alina Kalczyńska (2005), Izaak Celnikier (2006), prof. Stanisław Rodziński (2007), Leszek Dutka (2008), Anna Sobol-Wejman (2009) i prof. Ryszard Otręba (2013).

Laureatem obecnej, XIV edycji Nagrody, został artysta grafik, prof. Stanisław Wejman. Nagrodzona przez jury wystawa to: Sentymentalny plac budowy, która odbyła się w Jan Fejkiel Gallery na przełomie listopada i grudnia 2013 roku.

Prof. Stanisław Wejman urodził się w 1944 roku w Jędrzejowie. Pracuje i mieszka w Krakowie. Studiował na Wydziale Grafiki w pracowni swojego ojca prof. Mieczysława Wejmana w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Dyplom uzyskał w 1968 roku. Uprawia grafikę i malarstwo. Jest profesorem zwyczajnym w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, gdzie prowadzi pracownię miedziorytu na Wydziale Grafiki. W latach 1990-1993 pełnił funkcję dziekana macierzystego Wydziału. W latach 1984-2003 prowadził zajęcia jako profesor na zagranicznych uczelniach: University of Connecticut, Storrs; Concordia University, Montreal, Kanada; Academy of Fine Arts in Antwerp, Belgia; Fine Arts Academy in Maastricht, Holandia; visiting artist at the Center for Printmaking, Minneapolis, Minnesota, USA; Międzynarodowa Szkoła Grafiki, Urbino, Włochy. Zorganizował kilkadziesiąt wystaw indywidualnych w Polsce i za granicą, brał udział w ponad 200 wystawach zbiorowych. Jego prace znajdują się w zbiorach Muzeów Narodowych w Warszawie, Krakowie, Toruniu, Łodzi, Poznaniu i Bydgoszczy, w Bibliotece Narodowej w Warszawie, w Graphische Sammlung Albertina i Oesterreichische Museum w Wiedniu, Benton Museum of Art w Storrs (Connecticut), Museum of Modern Art w Nowym Jorku i w Minneapolis Institute of Art, (Minneapolis) w USA.

Wernisaż wystawy Laureata, połączony z wręczeniem Nagrody, odbył się w Galerii ZPAP OK Pryzmat w Krakowie w dniu 28 listopada 2014. Wystawa trwa do 17 grudnia br.

 

Kalendarz

grudzień 2019
N P W Ś C Pt S
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 1 2 3 4

Statystyka

Odsłon : 9571848